Centrum Sztuki WRO
Centrum Sztuki WRO powstało w oparciu o doświadczenia i projekty zespołu Fundacji WRO Centrum Sztuki Mediów, jedynej w Polsce niezależnej organizacji zajmującej się sztuką współczesną, mediami i technologią, od 1989 roku organizującej Międzynarodowe Biennale Sztuki Mediów WRO. Siedziba WRO mieści się w odrestaurowanych przestrzeniach dawnej palarni kawy Otto Stieblera przy ul. Widok 7 we Wrocławiu. Centrum funkcjonuje w ramach mecenatu Samorządu Wrocławia.
Działalność programowa Centrum obejmuje m.in. organizację wystaw, projekcji, wykładów, warsztatów, działalność wydawniczą, edukacyjną i popularyzatorską w dziedzinie sztuki współczesnej, skierowaną do zróżnicowanych grup odbiorców: profesjonalistów i szerokiej publiczności, w tym również dzieci i młodzieży. Celem wielokierunkowego programu Centrum jest wspieranie działalności artystycznej i edukacyjnej oraz inicjowanie międzynarodowej wymiany kulturalnej i intelektualnej, m.in. poprzez udostępnienie i rozbudowę kolekcji WRO, międzynarodową współpracę z renomowanymi instytucjami sztuki i galeriami oraz prowadzenie programu pobytów rezydencyjnych dla artystów i kuratorów.
Centrum Sztuki WRO, otwarte we Wrocławiu w nowej siedzibie w 2008 roku, związane jest z historią festiwalu sztuki nowych mediów powołanego pod koniec lat 80. XX wieku. Festiwal WRO od swego powstania w roku 1989, poświęcony był twórczości audiowizualnej w dziedzinie mediów elektronicznych. Prócz oczywistego nawiązania do miasta w którym się odbywa, nazwa WRO oznaczała w rozwinięciu festiwal Wizualnych Realizacji Okołomuzycznych. Wyrażało to ideę programową prezentowania najnowszej twórczości dźwiękowej i wizualnej wykorzystującej potencjał kreacyjny nowych mediów. Na przełomie lat 80. i 90. wykorzystanie synergicznego potencjału kreowania formy audiowizualnej stanowiło jedno z podstawowych wyróżników nowej sztuki elektronicznej.
W pierwszych latach na festiwalu, w okresie 1989-1995, prezentowano wiele utworów wideo współtworzonych przez takich współczesnych kompozytorów, jak m.in.: Heiner Goebbels, Vinko Globokar, Ion Hassel, Christian Fennesz, Monte Cazazza, Yehoshua Lackner, La Monte Young, Pierre Boulez, Stuart Jones, Stephen Vitiello i Brian Eno. Z działaniami audiowizualnymi live wystąpili tu tacy kompozytorzy/performerzy, jak Mesías Maiguashca, Tibor Szemző, Ulf Langheinrich, Mark Trayle, Marek Chołoniewski, Jarosław Kapuściński, Krzysztof Knittel, Marcin Krzyżanowski, Tadeusz Wielecki, Zbigniew Karkowski, Maciej Walczak, a także zespoły Kormorany, Pociąg Towarowy, The Blech, Granular-Synthesis.
W 1995 roku festiwal został przekształcony w Biennale Sztuki Mediów WRO. W nowej formule wątek audiowizualny nadal stanowi jeden z głównych nurtów prezentacji podczas kolejnych edycji, uzupełniony o zagadnienia i kwestie nowych interfejsów oraz interaktywności i komunikacji jako znaczących przestrzeni aktualnej twórczości medialnej.
Swoje interaktywne kompozycje audiowizualne grali tu m.in.: Bertrand Merlier i Jean-Marc Duchenne, Derek Holzer i Sara Kolster. Z nowymi instrumentami/interfejsami występowali m.in Michel Waisvisz, Suguru Goto, Johannes Kreidler, Ge-Suk Yeo i Stelarc. Jaron Lanier, twórca pojęcia virtual reality, dwukrotnie premierowo prezentował swe kompozycje, w tym stworzony specjalnie na tę okazję Koncert na instrumenty wirtualne i orkiestrę, wykonany z towarzyszeniem Wrocławskiej Orkiestry Kameralnej „Wratislavia” pod dyrekcją Michała Nesterowicza.
Estetykę microsound podejmowały działania grupy DS-X.org, Seiichiro Matsumura, Lynn Pook, minimalista Phill Nibblock. Działania nurtu low-tech reprezentowały koncerty 386 DX Cyberpunk Band i związanej z WRO grupy Gameboyzz Orchestra Project. Internet jako instrument i środowisko dźwiękowe wykorzystywały pionierskie działania Pawła Janickiego oraz Briana Mackerna.
Podobnie, istotną rolę pełniła scena klubowa, otwarta dla różnorodnych, niestandardowych projektów łączących muzykę cyfrową i wizualizacje, gdzie wystąpili: Scanner i D-Fuse, C.U.K.T., Trymigi, SPEAR, i-club-residents, Milosh, Ellie Blanchard i wielu innych.
Prowadząc stałą działalność programową: wystawienniczą, edukacyjną, wydawniczą (w tym publikację multimedialnej, polsko/angielskiej serii WIDOK. WRO Media Art Reader), Centrum Sztuki WRO rozwija obecnie międzynarodowe projekty wielodyscyplinarne zarówno w kontekście sztuki współczesnej, jak i szerszej refleksji kulturowej. W ramach prowadzonych międzynarodowych programów wystawienniczych i rezydencjalnych opracowywane są tu autorskie projekty związane z wykorzystaniem kreatywnego potencjału nowych technologii w sferze innowacyjnych relacji obrazu, dźwięku, percepcji.
