Centrum Sztuki WRO WRO Art Center
ul. Widok 7, 50-052 Wrocław, Poland

pn 12:00-18:00
wt-pt 10:00-18:00
nd 12:00—15:00

Wrocław

Zielony Labirynt

Zielony Labirynt
przestrzeń medialno-naturalna / eksperymentalna


Premiera: Noc Muzeów we Wrocławiu, 17.05.2014, 17:00-23:00

instalacje / warsztaty / działania i ścieżki edukacyjne / nowa czytelnia mediów / aplikacje / plantacja


Zielony Labirynt – Gazeta

Instalacja akustyczno-wizualna w przestrzeni publicznej w formie labiryntu tworzącego interaktywny, architektoniczny, lekki przestrzenny obiekt informacyjno-edukacyjny, wykonany z modułowych elementów roślinnych (rośliny doniczkowe, trawa, drzewka) tworzących zielone korytarze, w którym odbiorca, oprowadzany przez Przewodników Sztuki, odbywa akustyczno-wizualny spacer.

Oryginalny, opracowany przez Mateusza Wójcickiego i Krystiana Kwiecińskiego według pomysłu WRO do ekspozycji w 2016 roku, projekt architektoniczny instalacji zewnętrznej został obecnie przygotowany do eksperymentalnej ekspozycji w galerii według założeń scenograficznych Zbyszka Kupisza i Violi Krajewskiej, dla potrzeb prac testowych nad systemami interakcji i przyszłych ekspozycji plenerowych przedstawiających sztukę mediów. Uniwersalne modułowe elementy ze sklejki wraz z roślinami tworzą obecnie zielone korytarze kryjące „realne” prace oraz zasoby z kolekcji WRO, udostępnione publiczności w ramach wspólnych z nią prac nad przyszłą ekspozycją na ESK.

Innowacyjna od strony technologicznej instalacja edukacyjna pozwala widzom na spacer w przestrzeni obiektu i poznawanie kolejnych treści archiwum dźwiękowego, muzycznego i wizualnego. Poprzez sieciowe aplikacje, wykorzystując małe przenośne ekrany smartfonów, tabletów i innych urządzeń, można nawigować i odbierać poszerzone treści zawarte w ścieżkach edukacyjnych w sposób umożliwiający ich zaangażowany odbiór. Instalacja skupia w sobie funkcje estetyczne i edukacyjne, wykorzystuje zarówno ukryte elementy, jakimi są aplikacje, jak i elementy nieobecne w tradycyjnej interakcji komputerowej, jak żywe rośliny tworzące labirynt.

Projekt bada związki sztuki, natury i technologii. Przestrzeń Labiryntu ukazuje przenikanie się i zależności występujące pomiędzy tymi dziedzinami. Prace i działania artystyczne tu przedstawiane są interpretacją natury, analizą jej właściwości. Narzędziem do ich poznawania jest mediacja sztuki w ramach warsztatów, projekcji, spotkań tematycznych, oprowadzań z udziałem przewodników, artystów i kuratorów, budując głębszą relację pomiędzy sztuką a odbiorcą. Wymarzonym efektem takich działań jest gotowość widza do uczestnictwa w działaniach artystycznych oraz podejmowania samodzielnej aktywności twórczej. Istotnym elementem współpracy z publicznością była akcja przekazywania roślin, która odbyła się jesienią. Odwiedzający Centrum Sztuki WRO widzowie wzięli pod opiekę różnorodne gatunki roślin, które teraz stały się częścią architektoniczno-ogrodniczej konstrukcji Labiryntu, kryjącej prace oraz zasoby z kolekcji WRO.


CZYTELNIA MEDIÓW

Tworzona przez lata, licząca tysiące tytułów kolekcja WRO zawiera prace polskiej i międzynarodowej sztuki mediów od lat 70. XX wieku do współczesności: od wideo artu, poprzez zapisy i dokumentację audiowizualnych performansów, multimedialnych obiektów, instalacji interaktywnych, po projekty sieciowe, udostępniana jest na terminalach Czytelni Mediów WRO. W ramach nowej odsłony Czytelni Mediów część zbiorów z kolekcji po raz pierwszy jest prezentowana w formie ścieżek tematycznych udostępnianych poprzez aplikację na urządzenia mobilne, umożliwiającą zapoznanie się z nimi w bardziej osobisty sposób. Dla projektu Labirynt została opracowana aplikacja „zielona ścieżka”, obejmująca wybór 21 tytułów polskich i międzynarodowych prac ze zbiorów WRO, reprezentujących różnorodne podejścia autorów do zagadnień powstałych na styku pojęć sztuka/natura/technologia w obrębie sztuki mediów, ilustrując też bogactwo technik i rodzajów realizacji medialnych – od wideo, animacji, performansu, po instalacje i sztukę interaktywną, powstałych w okresie od 1992 roku po czasy najnowsze.

ZIELONA ŚCIEŻKA w Czytelni Mediów WRO


INSTALACJE


KRĄG
CYRYL ZAKRZEWSKI

Instalacja Cyryla Zakrzewskiego to nieistniejące drzewo, wyrastające z sufitu Centrum Sztuki WRO. Zwisające na żyłkach fragmenty kory składają się w długi pień, tworzący kurtynę dla projekcji animacji złożonej ze zdjęć pni ściętych drzew.

Cyryl Zakrzewski – twórca studia rzeźbiarskiego w Suchym Lesie k. Poznania, ukończył studia na Wydziale Rzeźby i Działań Przestrzennych na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu. Realizuje instalacje przestrzenne, których głównym materiałem jest drewno. Jego działania nastawione są na uchwycenie relacji, jakie zachodzą między kulturą a naturą w wymiarze totalnym, uniwersalnym. Jego prace były pokazywane w ramach wystaw indywidualnych i grupowych m.in. w Polsce, we Włoszech, na Słowenii oraz w Japonii.

WARDIAN CASE
PAWEŁ SZEIBEL

oraz uczestnicy warsztatów: Maja Dokudowicz, Szymon Gwóźdź, Maciej Niemiec, Aleksandra Opalińska, Michał Sękowski, Maria Zdończyk, Kamila Wolszczak i inni

Na wystawie pokazujemy niektóre – nadal rozwijające się w swym biologicznym cyklu i doglądane przez swych autorów – prace, zrealizowane przez uczestników przeprowadzonych we WRO przez Pawła Szeibla warsztatów tworzenia domowych plantacji hydroponicznych. Uczestnicy warsztatów, licealiści i studenci z Wrocławia, łącząc roślinność z nowymi technologiami, przygotowali mobilne terraria nawiązujące do XIX-wiecznych „Wardian case”, opracowanej przez Nathaniela Warda w czasach wiktoriańskiej Anglii metody przechowywania młodych sadzonek egzotycznych gatunków roślin w szklanych skrzyniach, w których botanicy przywozili je do Europy.

Paweł Szeibel jest absolwentem ASP w Katowicach. W latach 2006-2007 studiował na Uniwersytecie Castilla-La Mancha w Hiszpanii. Od 2009 roku pracuje jako asystent w Katedrze Malarstwa macierzystej uczelni. Tworzy obrazy, filmy wideo oraz instalacje w przestrzeni miejskiej. Sięga w sztuce do obszarów zarezerwowanych dla botaników i ogrodników. W jego działaniach duże znaczenie odgrywa eksperyment i otwartość na niespodziewane efekty i zmiany dzieła w procesie.

AKOUSMAFLORE
SCENOCOSME

Interaktywna instalacja Akousmaflore, która po raz pierwszy w Polsce pokazana była przez nas w ramach 13. Biennale Sztuki Mediów WRO 09 Expanded City, duetu Scenocosme, łączy ze sobą sztukę interaktywną i cyfrową, instalacje, dizajn, muzykę i architekturę. Interaktywny ogród Akousmaflore to przestrzeń muzyczna, audialna, w której żywe rośliny są naturalnymi czujnikami, wrażliwymi na przypływ energii, reagującymi na ludzkie gesty i kontakt ze światłem. Każda roślina odpowiada na kontakt lub ciepło na swój sposób i sobie tylko właściwym dźwiękiem. Ich język ujawnia się dzięki dotykowi i bliskości widza. Nasza niewidzialna, elastyczna aura oddziałuje na gałązki kwiatów i zachęca je do reakcji. Dotyk lub bezpośrednia bliskość widza wywołuje ich śpiew. Dane podlegają modyfikacjom, gdy widzowie poruszają się wokół instalacji i dotykają jej, skutkiem czego powstaje losowe, muzyczne uniwersum. Gesty i ruchy publiczności generują efekty dźwiękowe i zmiany w fakturze dźwięku. Ciała ludzi stale wytwarzają elektryczną i cieplną aurę, której nie można poczuć. Zjawisko to zachodzi w bezpośrednim otoczeniu widza.

Scenocosme to duet artystyczny który tworzą Grégory Lasserre i Anaïs met den Ancxt. W swoich pracach, korzystając z różnorodnych środków ekspresji, rozwijają i poszerzają pojęcie interaktywności. Ich twórczość wypływa z możliwych połączeń świata organicznego i technologii, których punkty wspólne są dla nich inspiracją do kreowania nowych poetyckich języków i światów. Scenocosme analizują także niewidzialne relacje z otaczającym nas środowiskiem. Projektują interaktywne dzieła sztuki, dzięki którym publiczność ma możliwość doświadczać niezwykłych wrażeń zmysłowych. Grégory Lasserre, absolwent multimediów i inżynierii na uczelniach w Valenciennes, Awinionie i Annecy. Od 2002 roku zajmuje się sztuką interaktywną. Anaïs met den Ancxt, absolwentka antropologii na Uniwersytecie w Lyonie, projektowania przestrzeni (DNSEP) w Ecole Nationale des Beaux Arts w Lyonie oraz studiów podyplomowych z zakresu dizajnu i badań w Ecole Superieure d’Art et de Design w St Etienne.

Prace Scenocosme były prezentowane między innymi w ZKM | Zentrum für Kunst und Medientechnologie Karlsruhe (Niemcy), Art Gallery of Nova Scotia (Kanada), Daejeon Museum of Art (Korea), Contemporary Art Museum Raleigh (USA), Bòlit / Centre d’Art Contemporani (Girona) oraz na licznych międzynarodowych festiwalach: Art Center Nabi / INDAF (Seul), Biennial Experimenta (Australia), BIACS 3 / Biennial International of Contemporary Art of Seville (Hiszpania), NAMOC / National Art Museum of China / TransLife / Triennial of Media Art (Beijing), C.O.D.E (Kanada), Futuresonic (Wielka Brytania), Biennale WRO (Polska), FAD (Brazylia), ISEA / International Symposium on Electronic Art (Belfast, 2009; Istambuł, 2011; Albuquerque, 2012), EXIT, VIA, Lille3000, Ososphere, Scopitone, Seconde nature (Francja), w ramach World Expo (Shanghai), Nuits Blanches (Toronto, Halifax, Bruksela, Brighton, Amiens, Segovia) oraz w różnych centrach sztuki, m.in. MONA (Australia), MUDAC, Fondation Claude Verdan (Lozanna).

WROcenter Group / Paweł Janicki
WODOSPAD WRO

Sterowanie dźwiękiem i obrazem na tabletach i smartfonach: wrocenter.pl/wodospad

Wodospad to instalacja projekcyjna zrealizowana przez WRO we współpracy z wrocławskim ośrodkiem TVP w związku z otwarciem w 2008 roku Centrum Sztuki WRO. Wykorzystuje materiały audiowizualne prezentujące najbardziej znane karkonoskie wodospady: Kamieńczyka (najwyższy w polskich Sudetach, znajdujący się na szlaku ze Szklarskiej Poręby na Szrenicę na wysokości 846 m n.p.m., z trzema kaskadami spadającymi z wysokości 27m), Wilczki (w Międzygórzu, na wysokości 570 m n.p.m., o długości 23 m) i Podgórnej (w Przesiece, na wysokości 547 m, z 10 m kaskadą), stanowiące wizytówkę malowniczych naturalnych terenów Dolnego Śląska. Zdjęcia trzech wodospadów, zrealizowane przez Piotra Sędzikowskiego, przetransformowane i scalone w jeden wirtualny obraz przez Jerzego Szotę (TVP Wrocław) w instalacji przedstawiajacej wodospad spływający w formie wielkoformatowej, projekcyjnej tafli, zyskały obecnie dzięki Pawłowi Janickiemu interaktywny wymiar, widz steruje obrazem i dźwiękiem, współkreując przestrzeń projekcji.

REMOTE SIGNALS
PAWEŁ JANICKI

Interaktywna instalacja świetlano-muzyczna

Instalacja pozwala na zaprojektowanie własnego otoczenia muzycznego i świetlnego dla przestrzeni Zielonego Labiryntu. Za pomocą interfejsu dostępnego poprzez urządzenia mobilne (smartfony, tablety, itp.) widzowie mogą samodzielnie zaprogramować zmiany w parametrach dźwięku i światła wypełniających przestrzeń ekspozycyjną. Do dyspozycji mamy 80 parametrów wpływających na charakter oświetlenia i ścieżki audio.

Paweł Janicki - stale współpracujący z WRO, niezależny twórca medialny i producent operujący w domenie muzyki generatywnej, estetyki microsound i kompozycji algorytmicznej. Zajmuje się reżyserią interakcji, kreuje audiowizualne systemy interaktywne, instalacje medialne i performanse, aplikacje sieciowe i dźwiękowe oraz systemy sensoryczne. Wśród projektów realizowanych w laboratorium WRO pod jego kierunkiem znalazły się m.in. Interaktywny Plac Zabaw nagrodzony przez Gazetę Wyborczą nagrodą „Warto” (wraz z Dominiką Sobolewską i Patrycja Mastej). Jego realizacje prezentowane były podczas festiwali i wydarzeń poświęconych sztuce współczesnej, m.in. w Ars Electronica Center w Linz, Transmediale w Berlinie, Centre Pompidou w Paryżu, na Warszawskiej Jesieni oraz na Biennale Sztuki Mediów WRO we Wrocławiu. Jego prace znajdują się w kolekcjach polskich i zagranicznych, muzyczne projekty były publikowane w szeregu wydawnictw dokumentujących dokonania europejskiej sceny muzyki eksperymentalnej i elektroakustycznej, muzyczny net-performance Ping Melody otrzymał w 2004 „netarts.org” Grand Prize w Tokyo, The Society of Algorithm wymienia sieciowe performanse Janickiego wśród kluczowych dla rozwoju tego rodzaju sztuki wydarzeń na świecie.

POLYPODY POLYCHORDS
MACIEJ MARKOWSKI

Polypody Polychords to interaktywna kompozycja muzyczno-wizualna generowana na żywo przez użytkownika za pomocą organicznego interfejsu. Warstwowa, przestrzenna repetycja ośmiu grup instrumentów orkiestrowych wizualizowana jest przetworzonym obrazem paprotki, która przez cały czas pozostaje niemym słuchaczem utworu.

Wpływ muzyki na zachowanie roślin do dziś nie jest do końca zdefiniowany, a wiele przeprowadzonych w tym temacie badań pokazuje sprzeczne lub niemożliwe do powtórzenia wyniki, wykluczając tym samym naukowe wnioski. Najbardziej prawdopodobny jest brak lub zaniedbywalna korelacja między tymi zjawiskami.

Maciej Markowski (ur. 1976), muzyk i programista. Studiował matematykę na Uniwersytecie Wrocławskim, ukończył PSM II st. we Wrocławiu. Współtworzył zespół Małe Instrumenty, z którym nagrał płytę długogrającą „Antonisz” oraz zrealizował wiele projektów muzycznych, w tym nagrodzony Tukanem OFF 29 PPA spektakl „Elektrownia Dźwięku”. Gra w zespole Kariera, z którym nagrał dwie płyty: „Miasto” oraz „Kołysanki”, tworzy wraz z czterema muzykami amatorami ironiczno-eksperymentalny zespół pseudo-szantowy Shantharion. Realizuje teledyski oraz tworzy i programuje instalacje multimedialne.

INTERACTIVE FINGERS
LAX laboratory for architectural experiments
[Anna Grajper, Sebastian Dobiesz]

Interaktywna struktura przyjmuje formę pionowej płaszczyzny, która symultanicznie zmienia się i płynnie dostosowuje się do ruchu swoich odbiorców. Projekt pod nazwą Interactive Fingers wypełnia przestrzeń, wprowadzając dodatkowy dynamiczny element, zachęcając ludzi do zabawy i penetrowania interaktywnej konstrukcji. Interactive Fingers odzwierciedla nie tylko współczesną technologię, możliwą do wykorzystania w przestrzeniach architektonicznych, ale również ukazuje interakcję między zachowaniem człowieka a otoczeniem materialnym. Proces budowy projektu angażował również studentów Politechniki Wrocławskiej (Ewę Chejducką i Magdalenę Bałutę), dając im możliwość rozwijania profesjonalnego warsztatu oraz poszerzania ich wiedzy na temat architektury interaktywnej.

Anna GrajperSebastian Dobiesz przygotowują obecnie doktorat na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej. Architekci powołali nieformalną grupę pod nazwą LAX Laboratory for Architectural Experiments, by w ramach jej działalności odkrywać nowy potencjał współczesnej architektury. W wyniku badań prowadzonych nad Architekturą Interaktywną postanowili zrealizować własne przedsięwzięcie, które pomoże przenieść do Wrocławia międzynarodowy dyskurs nad przyszłością mariażu architektury i nowoczesnych technologii.

Projekt powstał dzięki mecenatowi Stowarzyszenia Architektów Polskich Oddział Wrocław | www.lax.com.pl


WARSZTATY


O CZYM SZUMIĄ WIERZBY
MICHAŁ BRZEZIŃSKI

30.06-2.07.2014 (dla studentów)

Przygotowane przez Michała Brzezińskiego trzydniowe warsztaty dla studentów dotyczą komunikacji transgatunkowej, biosemiotyki i afektywnej neuronauki na polu sztuki, oraz wykorzystywania komputera do poszukiwań języka roślin. Warsztaty nawiązują do naukowego „zrób to sam”, czyli są próbą wyjścia naukowców poza laboratoria i instytucje uwikłane w politykę i kapitał. Uczestnicy także będą poznawać podstawy  programowania w systemie Pure Data, by wykorzystać je do tworzenia interaktywnych instalacji dźwiękowych z użyciem roślin. Następnie przygotowane podczas warsztatów oprogramowanie będą testować w warunkach miejskich – rejestrować na ulicach i w parkach reakcje ludzi i zwierząt na rośliny próbujące nawiązać z nimi kontakt. W ostatnim kroku uczestnicy z zebranych materiałów audio i wideo tworzą wspólną instalację przedstawianą w przestrzeni Zielonego Labiryntu.

Michał Brzeziński – studiował filmoznawstwo przy Katedrze Mediów i Kultury Audiowizualnej UŁ, artysta i teoretyk mediów, łączy w swoich działaniach media medyczne i biologiczną materię z systemami informatycznymi wykorzystywanymi do badań biosemiotycznych. Założyciel Galerii NT (2010), która skoncentrowana była na problematyce Art&Science, łącząc typowe działania Media Labu z formą BIO DIY i strukturami Politechniki Łódzkiej.

www.michalbrzezinski.org

ZIELONE FASADY
MASZA GONCZAR

10.07.2014, 11:00-13:00 (dla dzieci od lat 10)

Znane wrocławskie budynki w Zielonym Labiryncie. Masza Gonczar, artystka, kuratorka i architekt z Odessy; rezydentka WRO w ramach programu Gaude Polonia.

Zapisy na warsztaty: Magdalena Kreis / kreis@wrocenter.pl

WRO Art Center
tel. +48 71 343 32 40
info@wrocenter.pl
Polityka cookies
szota.biz